NAYKRATH's profileNAYKRATHPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
July 23 ΤΑ ΝΕΑ ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΑ ΜΟΥ ΣΠΙΤΙΑΤο νεα διαδυκτιακό μου σπίτι είναι ο κήπος των αστεριών Αυτή η σελίδα θα σας δώσει συνδέσεις για τους λοιπούς χώρυς μου στο διαδύκτιο. Σας ευχαριστώ Marsia Bealby April 28 Άσπρο και μαύροΕπικηρυγμένο κορμί, σαν το αγέρι χτυπάει τα θυρόφυλλα, η ανάγκη σου πεταλούδα ψυχή ζητάει διέξοδο έρποντας μέσα απ' των τοίχων τις ρωγμές...
Επικηρυγμένη καρδιά, θέλω να σε αγγίξω πίσω από τα κλειστά σου βλέφαρα... στης νύχτας την πρώτη γραμμή να γίνω της ψυχής σου στρατηλάτης.
Δέντρο μου, νεροστάλες θα γίνω, ανθό να φέρω στα κλώνια σου κι από τα ανοιχτά σου χέρια να κυλήσω στο χώμα, ρίζες να βγάλω, να καταγγιστρωθώ απάνω σου...
Έχω μιαν άλλην όψη όμοια με εκείνη μιας θλιμμένης Κυριακής, κι όσο σε ποθώ τόσο μακραίνεις.
Ανέγγιχτη ρητορεία τα σ' αγαπώ σου, μασούν δάφνες σε λήθαργο... Marsia Sfakianou, all rights reserved Αγάπη ανακυκλώσιμο υλικόΣτην ψυχή των πραγμάτων είναι βαρύ το τίμημα του πόθου, δεν χάνεται κάτω απ' τα φέρετρα δεν αποσυντίθεται με τα κόκαλα στα βάθη της καημένης γης Marsia SFakianou. All rights reserved. April 22 Ανατομία ενός λουλουδιού
Σε αυτούς που έφαγαν το άγιο χώμα σε πατρίδες ξένες, σε ξένα χέρια στους οδοιπόρους, διαβάτες, τυχοδιώκτες στους άστεγα ερωτευμένους στους ασύλληπτους ονειροπόλους στους άναρχους κι απαραβίαστους στους Aγγέλους και τους Προφήτες μια πικρία μόνο μένει μια σφαίρα στη καρδια η νοστος του Οδυσσεα το φιλί της Κίρκης πληγή μολύνσεως υποτροπιάζουσας που ολο ματώνει Marsia Sfakianou, all rights reserved April 11 Αισθήματα υπογλώσσιαΈχεις εικόνες και αισθήματα υπογλώσσια. μοιράζονται σε τραχειωτομές σε γενικές μονάδες νοσοκομείων. Διασκορπούνται με τον βήχα σου στον αποσφικτικό αέρα των λεωφορείων. Φιλί στο στόμα γίνονται, ανταλλαγή θανατηφόρων μικροβίων. Έχεις εικόνες και αισθήματα υπογλώσσια. Άφησε να σε ανοίξουμε να δούμε τι μαύρος είσαι από μέσα. Υποκριτή...Τόλμησες κι
αγάπησες; April 02 Η μουριάΟ χειμώνας εξαπλώθηκε. Στο λειβάδι των δακρύων και του χαμόγελου, στον συναισθηματικό μου παράδεισο, τα φύλλα των δέντρων ήταν φτιαγμένα από κρύσταλλο. Οι ρίζες τους ήταν φτιαγμένες από γυαλί. Τα λουλούδια ήταν φτιαγμένα από βαμβάκι με πέταλα φτιαγμένα από μετάξι. Είμαι μια νευρική εγωίστρια, πάσχουσα από την αγνότητα μιας θρηνούσας παιδικότητας. Κάθε τι που βρέχει, το αεράκι, οι σταγόνες της βροχής και το χαλάζι, όλα βλαστάρια της ψυχής μου. Όμως η πρώτες μου ελπίδες Άνοιξης είναι στοιβαγμένες στην μπροστινή την πόρτα, προσμένοντας να συμμαζευτούνκαι να πακεταριστούν για ένα πολλά υποσχόμενο ταξίδι. Πάνω απ'όλα... Speramus meliora;
resurget cineribus. Marsia Sfakianou. All rights reserved. February 04 Ο δορυφόροςΌταν γεννήθηκα, διψασμένη για ζωή, την ήπια εικόνα μέσα από το ασπρόμαυρο μάτι του δορυφόρου.
Όταν μεγάλωσα, παιδί πια, πεινασμένη για γνώση και πιο τολμηρή, το άσπρο ξεδίπλωτο κουβάρι τ’ ουρανού ακλούθησα η ίδια, σκονισμένο με λευκή σκόνη ουράνιο μονοπάτι που στο πέρασμα έκανε τα γυμνά μου πόδια να διαγράφουν τις ορθωμένες φλέβες τους. Ταξίδι να με πάει ανάμεσα στ’ αστέρια, να με αφήσει στα ξένα πεζοδρομία, να με εγκαταλείψει σε κάδους απορριμμάτων και σε κόκκινα χαλιά.
Έχω ακούσει έναν θεό να μου φωνάζει πως τα όνειρα είναι για τους ζητιάνους και τους άστεγους, και πως οι ελπίδες είναι για τα σκυλιά που περιμένουν τον μπόγια να τα μαζέψει.
Στα γεράματα, θα στοχεύσω με την ματιά τον δορυφόρο και με το βλοσυρό μου βλέμμα θα τον σπάσω. Χίλια κομμάτια. Να τον χαϊδέψει το κύμα της θάλασσας, να τον τραγουδήσει ο νότιος άνεμος της πατρίδας μου, να τον βάλω στην τσέπη και να παίξω βόλους με τα παιδιά της γειτονιάς, να τον πετάξω επάνω σας κρυστάλλινο νερό να ξεπλύνω τον ιδρώτα σας.
Text by Marsia Sfakianou. All rights reserved. October 23 ελπιδα Σε είδα απόψε να φοράς
μιαν ελπίδα αλλιώτικη. Λίγο στο χρώμα της ζάχαρης και στη γεύση της φράουλας. Θα στρώσω τα σεντόνια μου όνειρα, να πλαγιάσεις. Μην διστάζεις της αλήθειας το χρώμα να δεις στη ματιά μου.
marsia sfakianou, all rights reserved χαρτινο φιλι Οι ταχυδρόμοι περνούν, φτάνουν, χάνονται...
περνούν...φτάνουν...χάνονται... Μα εγώ μένω με την ελπίδα του χάρτινου φιλιού, της εκδρομής στον παράδεισο, της γραφής ενός λευκομολυβένιου ονείρου. Κρίμα. Είχα πολλά να λάβω σ' αυτό το ξέσπασμα επιστολής που δεν έλαβα... marsia sfakianou, all rights reserved
πορτες Τίποτα δεν θερμαίνει το τοπίο της ερήμωσης.
Η μοναξιά συντηρεί τις παραισθήσεις. Ο χρόνος κλέινει τις πόρτες μα η ανάμνηση ανοίγει τις παλιές βαθιές πληγές. Κοκκινοί δράκοι τα δεπτερόλεπτα, τη ζωή μου κομματιάζουν. Φθορά...πεισματική φυσική φθορά... Δειλή η πρώτη κίνηση της τόλμης. Άνοιξε τα παράθυρα! Ξημέρωσε. marsia sfakianou, all rights reserved
σ'αγαπω Καράβια οι ουρανοί
πλέουν στα πέλαγα να συναντήσουν τα δικά σου μάτια. marsia sfakianou, all rights reserved τραγουδι Κι ήταν το τραγούδι της αυγής
που λέγαμε όλοι... Ένα τραγούδι αμέθυστο από φωνή ανθρώπινη κι από χέρι ποιητή. Αγκιστρωμένος ο σκοπός ψιθύρισμα στα χείλη... Κί όμως, τους στίχους κανείς τους δεν ήξερε μα η μελωδία της καρδιάς μιλούσε...
marsia sfakianou, all rights reserved διχως στερια Ο καιρός με στοχεύει.
Ατάραχη πια διπλοκλειδώνω την εξώπορτα. Εγώ ειμ' αυτή που αναζητά τη μοναξια κουρασμένη απο το κυνικό παιχνίδι συναναστροφών, ζώντας ακόμα μια θάλασσα κούρασης ερωτικής. Μα δίχως λιμάνι ο πόνος. Δίχως καράβι ονείρου το κύμα. Και το ταξίδι μένει στα σχέδια, αμετακίνητο, απρόσιτο στην αμμουδένια ακτή.
marsia sfakianou, all rights reserved ταξιδι Να ταξιδέψω θέλω πάλι.
Να φύγω μακριά. Το αχνόφωτο φεγγάρι να βρώ που μου χάρισε υπόσχεση στερνή με τον ήλιο παιχνιδίζοντας. Ακολουθώντας τις ράγες των τρένων να φτάσω ως τα μάτια του που με στοίχειωσαν, κι εκεί γλυκόπιοτη να πιώ του χρόνου την αυγή, ελπίδα να πάρω στο ξεδίψασμα της μέρας...
marsia sfakianou, all rights reserved καρτερια Η καρτερία
marsia sfakianou, all rights reserved Δευτερα Κάθε όψη και ομοιότητα
παγιδευμένη από τη γη. Κάθε συναίσθημα του νου βαθύ ποτάμι. Νόμοι βσρύτητας τα κυριακάτικα χαμόγελα. Φεύγει η βοή κι αντιπαρέρχεται, γιορτή... πομπή ματιών... και δεν διακόπτει τη πορεία του φωτός μια ανοιξιάτική Δευτέρα...
marsia sfakianou, all rights reserved ακτινεςΣτο πιό μυστικό μέρος του κήπου σου, αυτό που κρατάς μόνο για τις δικές σου αναμνήσεις, είδες τη μυγδαλιά λευκή, ντυμένη με τα δειλά πρώτα ανθάκια της. Θαύμασες τόσο την νύμφη του Μάρτη και δύο ανθοπολιτείες φύτρωσαν στα μάτια σου. Όπου κι αν γνέψεις τώρα, το βλέμμα σου της Άνοιξης φωτεινό καλοσώρισμα. Όπου κι αν τύχει να πλαγιάσει η ματιά σου η ανθισμένη, κήποι παραδεισένιοι και ρόδα πορφύρινα, λευκά γιασεμιά, λιβάδια,κυκλάμινα... Κι άνθισε η ΚΑλημέρα σου, από τη σπορά της προσμονής, να δεις τα πρώτα χελιδόνια χαμόγελα σε ουράνια παιχνιδίσματα με της καρδιάς σου τις ακτίνες. marsia sfakianou, all rights reserved η αμαρτια του λαθους Τα μάτια μου, πίσω από τους ζωγραφισμένους, πολύχρωμους ήλιους της βαφής μου, δεν ήξεραν να ξεχωρίζουν χρώματα. Έβλεπαν μόνο τη λευκή, όμορφη σκιά του προσώπου του, έντεχνα συνδεδεμένη με την πιο μυστικιστική σιωπή των αισθημάτων μου γι' αυτόν. marsia sfakianou, all rights reserved το τραινο Ένα τρένο κι ο δρόμος του Βορρά ξεδιπλώνεται έτσι που κυλά ο χρόνος. Μια προσδοκία κι η πορεία του Βορρά χαμογελά ανέμελα έτσι που κυλά η ελπίδα. Αν αναζητήσεις απόψε τι ψάχνω στο διάβα μου θα σου γνέψω του ουρανού τ' αστέρια, να στοιχειώνουν τη στιγμή πίσω απ' τ' ανοιχτά παραθυρόφυλλα. Αν μ' αναζητήσεις απόψε θα με βρείς να στολίζω της Άνοιξης τα χρώματα αγκαλιάζοντας με τα πράσινα μάτια τη πλάση όλη, ανθισμένη γη. marsia sfakianou, all rights reserved
αποτσιγαρο κύμα το κύμα ο καπνός
μιας αγάπης που έληξε... ποίημα το ποίημα η στάχτη... σώμα το σώμα εσύ. Σαν μια λέξη στη σιωπή. Σαν τη σιωπή μιας λέξης. Ανακαλύπτωντας την ματαιότητα ενός λεκτικού αποτσίγαρου. Ανακαλύπτωντας τη ματαιότητα μιας στάχτης λεκτικής. marsia sfakianou, all rights reserved |
|
|
